Verlies, het went nooit!

Een paar dagen geleden, wat voor veel mensen een normale dag zou zijn verandert in één keer in een nachtmerrie. Indonesie, een land met veel toerisme en levendigheid staat opeens stil! Rouw, verdriet en onbegrip… Waarom zo ‘n alles vernietigende tsunami? En niet te vergeten, de aardbeving die ervoor volgde? Staan wij stil bij hun? Wat is jouw gedachte als je de beelden ziet? Wat denk je hoe de rest van hun leven eruit zal zien? Een verlies van mensen om hen heen die nooit meer terug komen omdat ze zijn meegenomen door het vernietigende en moordende water.

Water, onze wereld bestaat er voor het grootste deel uit. Het laat ons leven, maar het is ook moordend… Laten we hopen dat de slachtoffers liefdevol worden opgevangen door vader onze heer boven! De heer die alles schijnt te kunnen! Wat raar toch allemaal… een heer die een aarde maakt dat kan beven en tenslotte ons allemaal kan overspoelen. Een zondevloed zou nooit meer komen, vandaar de regenboog, maar hoe zit het met die honderden kilometers, meegerekend Thailand en Japan. Dát zijn dan de meest bekende landen, maar daar komt nu dus Indonesie bij…

Opnieuw een land dat nooit meer hetzelfde zal zijn. Honderd jaar later, generaties later zal de tsunami nóg voortleven. Is het een duivelse hand die in het water heeft gegraven? Een vuist in de aarde zodat het is gaan schudden? Zoveel onschuld dat door een golf van schuld wordt weggevaagd. Een golf, zo hoog als een gebouw… Wat haalt het in zijn hoofd om zoveel machteloosheid te creëren? Geloven in geluk en ongeluk, vreugde en verdriet… waarin geloof jij? Het raadsel zal altijd blijven, en ondanks dát, geniet elke dag van je leven, want voor je het weet… slaan ze boven een bladzijde om en ben je aan de beurt, of je nou een goed mens bent of niet…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *