Blog

Handig om te weten: om afbeeldingen te vergroten klik je op de afbeeldingen hieronder. Er wordt dan een nieuw tabblad in je browser geopend……

  • Daar sta je, helemaal alleen…

    Daar sta je dan, tussen al die andere leeftijdgenootjes helemaal alleen. Maar waarom? Omdat je sproeten hebt? Of een beugel? Je mag nergens aan meedoen, waarom niet? Omdat je X-benen hebt? of te weinig lucht? Ben je te dik? Waarom hoor je er niet bij? Is dat omdat je anders bent dan die andere ‘probleemgevallen’? Wil je jezelf aanpassen voor die anderen? Om er tóch bij te horen? Wil je een masker creëren en die voor de rest van je leven opzetten? Jezelf onbereikbaar maken voor anderen? Voor altijd met verdriet rondlopen waar je uiteindelijk enorm tegen aanloopt als je volwassen bent? Wil je veel dingen daardoor missen? Misschien creëer je voor jezelf angst en onzekerheid omdat zij ooit jou hebben uitgemaakt voor iets dat niet zo is?! Denk je het recht te hebben om ervoor te kiezen ‘jezelf niet te mogen zijn’? Daarvoor ben je écht niet op de wereld gezet!

    Kwetsbaarheid heeft iedereen, en wat gaan we in sommige gevallen doen als we kwetsbaar zijn? Juist, onze kwetsbaarheid overbrengen aan een ander! Maar wat zijn de gevolgen daarvan? Jij(als pester of treiteraar) vindt dat je het recht hebt om jouw kwetsbaarheid  te delen met een ander, dat is ook zo, wij zijn er voor elkaar om te mogen praten over dingen, maar niet op een negatieve manier naar de ander! Hij of zij ook lid maken van jou persoonlijke kwetsbaarheid, is dat je bedoeling om iemand te ‘claimen’ terwijl dat niet nodig is? Ook jij mag je masker afzetten en je gewoon laten zien wie je bent! Zonder die gemene lach of die grote mond ben je echt veel leuker hoor! Of je nou jong of oud bent, je kunt altijd nog dat masker afzetten, want bedenk goed, je maakt écht slachtoffers met jouw pestgedrag! Iemand kan dit voor de rest van zijn of haar leven bij zich gaan dragen… Wil jij iemands leven ruïneren?

    Ben jij, de goedzak! diegene die door de pester zodanig is gekwetst zodat je je dromen niet kunt waarmaken? Ziek geworden en misschien wel levenslang afgekeurd? Wát wil je tegen diegene zeggen als je hem of haar tegenkomt? Wat ga je zelf doen om je leven toch nog aantrekkelijk(er) te maken? Hoe moeilijk het ook is, en het zal op dat moment erg moeilijk en zwaar zijn, het is de moeite waard om je met jezelf te confronteren om jezelf in de positieve setting te zetten en door te bijten. Hulp zoeken is geen schande! Maar hoe langer je wacht hoe moeilijker het word! Neem afscheid van die pesters, geef het de tijd, ookal duurt het lang… Uiteindelijk kom je er altijd sterker uit! Loop er geen tig jaar mee rond, want ik, de eigenaar van deze website weet hoe dat is! Veel jaren weggegooid omdat ik niet mezelf durfde te zijn!!! Nu op dit moment is het ‘werk in uitvoering’ en ‘door de zure appel bijten’ voor me, maar ik geef het de tijd. Herstel is komende… En wie weet, zal mijn wond toch nog volledig genezen?!

    Jij, pester en slachtoffer, stel jezelf de vraag, wil ik mijn masker ophouden? Wil ik mensen blijven kwetsen of wil ik als slachtoffer altijd in die hoek blijven staan waar niemand mij kan benaderen? Want, pester en slachtoffer, we zijn allemaal mensen van hetzelfde vlees en bloed, met onze talenten waar wij, pester en slachtoffer, ook jullie elkaar kunnen helpen! Want ook jullie zijn mensen, en mensen maken de wereld, positief, maar ook negatief, dat zal nooit veranderen, maar waarom moeilijk maken als het ook makkelijk(er) kan! Daar staan jullie dan, met opgetrokken schouder, jij, diegene die misschien deze tekst leest en bij zichzelf denkt, ik zet mijn masker af en doe mee om mezelf écht te mogen laten zien! Want, pester diep in je hart ben je geen Satan, je wordt door hem beïnvloed, maar stuur hem eens weg! En, slachtoffer, steek je hand eens uit naar het goede en vertrouw op hoe je door God op de aarde bent gezet, want dat is goed! Ben je nou niet gelovig? Dat maakt niet uit, want je hart kan altijd positiviteit uitstralen! En wie daar voor zorgt… jah dat ben jezelf! De kracht die je ervoor krijgt, dat is ondanks alles toch god, omdat hij altijd door het sleutelgat van je gesloten deurtje weet binnen te komen!

  • Geslaagd of gezakt…

    Beste lezer, veel mensen die met hun school klaar zijn krijgen te horen of ze zijn geslaagd of gezakt. De zenuwen veroorzaken zweetdruppels over je hele lichaam en je kunt niet meer thuis wachten… Je gaat naar een vriend of vriendin en gaat afleiding zoeken totdat dat telefoontje gaat… ‘je bent geslaagd’ en je springt een gat in de grond en gaat het uitgebreid vieren met iedereen die je lief is! Je weekend kan niet meer stuk en de vakantie kan beginnen! Goodbye school… Waar ga je naartoe? Ibiza? of gewoon lekker in Nederland met een groep vrienden en familie achter het huis met wat lekkers en een biertje. (of Jagermeister)

    Je toekomst staat voor de deur, wat ga je doen en hoe ga je jezelf ontwikkelen richting volwassenheid? Word je die rijke ambtenaar of kies je voor een job als ontwerper of misschien supermarktmedewerker? Het maakt allemaal niets uit, iedereen is gelijk. Veel oude vrienden en klasgenoten raak je kwijt en er komen nieuwe voor in de plaats. Je slaat een nieuw hoofdstuk in je leven open en sluit het oude af. Veel nieuwe en vreemde dingen die op je afkomen en ondanks dat je nieuwe mensen leert kennen en nieuwe collega ‘s zult krijgen zal je leven er anders uit komen te zien. Wél zullen al je oud vrienden en klasgenoten in Facebook blijven staan… Ga je ze later nog opzoeken?

    Ben je gezakt? Geen schande! Het wordt voor jou misschien een nieuw jaar van knokken, bedenk bij jezelf, véél stof ken je al en je krijgt voorsprong tussen alle andere leerlingen omdat je misschien wel de oudste bent. Voordeel bij een nadeel. Misschien kun je wel anderen helpen omdat niemand anders als jij de stof (beter) kent. Al met al, niet mokken, maar gewoon lekker die vakantie in en maak van je nieuwe jaar een topjaar! Moet je her-examen doen? Nog ff doorbijten!!! Ookal is het dertig graden buiten, bedenkt bij jezelf, het herexamen duurt niet eeuwig… pak na de tijd gewoon lekker je boot en ga het water op 😉 Ondanks alles wil ik je heel veel succes wensen met alles en maak ook van je nieuwe schooljaar een topjaar!!! Fijne vakantie…

  • Games, een verslaving apart!

    Wie heeft ze niet gespeeld of speelt ze nog? Computergames. Bijna iedereen heeft wel een titel thuis liggen en zijn of haar frustratie erop uitgeoefend. Laatst las ik dat een meisje van 9 in haar broek plaste omdat ze niet van het computerspel ‘Fortnite’ af kon blijven. Zo verslaafd dat alles er onder moet lijden dus! Toen de ouders van het meisje de console wilden afpakken sloeg ze haar vader in het gezicht (!) Dát door een meisje van 9 jaar, en dan ook nog omdat ze game-verslaafd is… Triest hoor! Waar gaat het heen met deze wereld?! Ikzelf heb het spel ook even geprobeerd, omdat ik het ook wel leuk vind om een videospelletje te doen, en het is inderdaad erg verleidelijk en als je de graphics ziet dan ben je vooral als kind verkocht! Ik heb het na één of twee uur ook wel weer gehad.

    Battlefield, Call of Duty, Overwatch de welbekende shooters die we allemaal wel kennen, en als ik er één vergeet, sorry daarvoor! Zelf heb ik deze games ook in mijn bezit en zo af en toe knal ik weleens tegen de computer, met  vreemden of vrienden via internet of bij mij thuis met vrienden. Wij hebben dan de grootste lol en na twee uur dan gaat de PC ook echt weer uit… En hoevaak ik game, nou, misschien een beschamende twee uur in de week ofzo.  Soms zelfs wekenlang niet trouwens. Ik heb een Wii (de allereerste) en die heeft al twee jaar niet meer aangestaan. Tóch wil ik hem wel bewaren, want Mario, Luigi en Sonic blijven ‘cool’ om na een lange tijd er nog eens bij te pakken. Ach, en Rollercoaster Tycoon of Planet Coaster blijft ook leuk hoor, maar ook érg verslavend. Wie wil nou niet zijn / haar eigen pretpark bouwen.

    Maar ouders, misschien zie ik het verkeerd hoor, waarom houden jullie de kinderen niet in de gaten? Nachtenlang op de slaapkamer zitten gamen, en dan een kind van negen? ‘Fortniet’ lijk me… Kinderen en jongeren horen, vooral zij, ook naar buiten te gaan, échte vrienden te maken en de échte sociale wereld te ontdekken. En betalen voor extra ‘s in een game? Laat ze toch lekker een hamburger halen bij de Mac… Samen met vriendjes of vriendinnetjes. Of lekker samen naar de film? Je kunt het niet helemaal aan de kant leggen, en dat hoeft ook niet, het is 2018 en tegenwoordig is het echte leven een combo met het virtuele. Happy gaming, maar… ‘Geniet, maar game met mate!’

  • Zorgen

    Een wereld zonder zorgen die bestaat niet. Een dag met zorgen is werken aan een oplossing voor morgen. Zorgen zijn er, daar kun je niets aan veranderen. Vaak denk je er nooit meer uit te komen, maar hoe hoog de muur ook lijkt, er is altijd, op wat voor manier dan ook een lichtpuntje aan het einde van de donkere tunnel. Klik op de afbeelding voor een uitvergroting…

  • Ik ga op vakantie en neem mee…

    Hallo beste lezer, de vakantietijd zit er weer aan te komen en we zijn al druk bezig om spullen in de pakken. Nouja, de meeste van ons! Hebben we alles wat we nodig hebben? Kleren, eten en drinken voor onderweg, benodigde papieren, goede verzekering en reisverzekering? Zonnebrand en natuurlijk om goed voor de dag te komen onze tandenborstels, deo, haargel, en scheerapparaat? Mocht ik nog iets vergeten? Ohja, heel belangrijk anno 2018; onze smartphones, tablets, laptops, eventueel spelcomputers, en zéér belangrijk, de opladers! Tjah, in een vorig artikel van afgelopen week schreef ik nog over onze ‘verslaving’ aan tablets, smartphones, etc, maar ikzelf doe net zo hard mee 🙂

    Ik neem mijn laptop en smartphone ook mee, want een week zonder bloggen, Facebook, en alles wat in het dagelijks leven voorkomt mag natuurlijk niet (even) wegvallen. Vroeger zijn we vergeten, of willen we vergeten. Dat we alleen de krant lezen en met ons antennetje op een kleine TV alleen naar Nederland 1 en 2 keken? Ohja niet te vergeten, Nederland 3. Met veel sneeuw erdoorheen en als het weer erg slecht was helemaal niets. Eén voordeel, op vakantie voetballen, badmintonnen, fietsen, (hard)lopen, terrasje, uit eten, en bezichtigen zijn we gelukkig nog niet vergeten. We springen gelukkig nog wel met zijn allen het water in of steken ‘s avonds een kampvuur aan met wat lekkers erbij. Grote wandelingen en tochten horen daar ook bij natuurlijk!

    Sta jij stil bij het genot van het leven? Hoe mooi het leven kan zijn? Even geen 9-5 mentaliteit en gewoon lekker doen waar je zin in hebt? Heerlijk toch?! Even niet de dagelijkse sleur, en lekker samen tot een uur of 9 in bed liggen en wakker worden in de pracht van de omgeving waar je op vakantie bent. Even alles vergeten misschien, en nadenken over dingen die je anders wilt in je leven. Wil je helemaal veranderen van richting? Ander werk? Verhuizen? Misschien als je alleen bent nadenken over hoe je verder wilt in je leven? Blijf je alleen of wil je toch graag een relatie? Is er iets in je gedrag waar je aan wilt werken? Ach, er zijn enorm veel dingen waar je aan kunt werken en over kunt nadenken. Blijf alleen wel diegene die je bent! Gewoon lekker jezelf, je innerlijk kind! Gewoon puur. Dát is waar mensen je het meest bij zullen waarderen en ineens alles in positieve zin kan veranderen.

    Als puber zal je niet gauw al nadenken over wat je in je verdere leven wilt, of toch wel maar praat je er nog niet over? Ben je tevreden over je opleiding die je volgt, of wil je toch iets heel anders? Besluit je om een heel andere kleding te gaan dragen of om misschien tóch die nieuwe smartphone te kopen en dat andere waar je voor hebt gespaard te laten gaan? p.s. ikzelf zou die smartphone maar even laten gaan als ik die nieuwste niet nodig heb. Ga lekker van de wereld genieten, vooral als je jong bent kun je er veel van leren en er kunnen veel dingen in positieve, maar jammergenoeg ook in negatieve dingen veranderen. Tuurlijk kun je niet zonder smartphone omdat je tegenwoordig dan van je sociale kring wordt afgesloten, maar ben je verder tevreden over je toestel? Laat waaien die nieuwste telefoon waarmee je waarschijnlijk alleen maar mee wil opvallen. Kijk naar jezelf! Jij bent interessant genoeg!!! Daar is geen smartphone of wat voor tech-gadget voor nodig!

    Leg ieder mooi moment van je vakantie vast met je fotocamera, want je kunt die momenten in je hele leven meenemen. Dáár is een smartphone dan wel weer lekker handig voor 😉 Je eigen leven in honderden, duizenden of misschien wel miljoenen foto ‘s… Mooi om te zien hoe je verandert, en je omgeving? Ook een goed hulpmiddel om na te denken over hoe het was en hoe je dingen kunt verbeteren voor je eigen levenservaring, en jullie samen. Leg mooie foto ‘s vast met je gezin zou ik zeggen of van elkaar als je nog geen kinderen hebt, kies de mooiste uit en laat het afdrukken op mooi materiaal voor in de woonkamer. Voor de rest, geniet van je vakantie want voor je weet is het weer voorbij en ben je weer terug in je dagelijkse sleur… Ik wens iedereen alvast een hele fijne vakantie.

  • In de verte zie ik je staan

    In de verte zie ik je staan, nog niet helemaal goed zichtbaar, maar mijn gevoel zegt dat je mijn liefde bent. Ik zie je als een schim, maar dat wat ik zie lijkt prachtig te zijn. Je uiterlijk, maar nog geen zichtbaar gezicht. Ik mag het nog niet weten… Je aantrekkingskracht is zo machtig, ik wil naar je toe rennen, maar toch ben ik wat voorzichtig omdat ik niet wil vallen. Dat geeft pijn, en misschien ook wel naar jou toe! Ik wil ‘mezelf kunnen zijn’ zodra ik je gezicht zie en jij het mijne. Ik wil je pracht kunnen voelen en hopelijk voel jij het mijne. De warmte die door mijn lichaam giert is ongekend, alleen om jou, jij die in de verte staat om mij op te wachten.

    Je bent nog zo donker in de verte, ik zie je schaduw en die begint al naar mij toe uit te wijken. Is de schaduw je innerlijk? Laat alsjeblieft de zon erop schijnen! Innerlijk zegt meer dan uiterlijk, dat is een waar gezegde, maar hopelijk ben je knap van binnen en knap van buiten. Ik heb niet veel eisen, maar word jij diegene die naast me zit? Waar ik mijn schouder omheen leg? Ben jij diegene die mij uit de brand helpt van de stilte in mijn huis? Mag ik jou met open armen in mijn huis ontvangen? Word jij mijn familie? Leer ik nieuwe vrienden kennen in jouw familie? Mag ik jou ontbijt op bed brengen? Zoals ik in de verte zie is de tijd bijna rijp om je te ontmoeten.

    Hopelijk kan ik je binnenkort knuffelen, maar dat kleine stukje dat ik nog moet lopen is het moeilijkst. Ik wil zo graag bij je zijn, ookal ken ik je nog niet. Met veel of weinig hindernissen, ik kom je halen om samen onze weg te bewandelen. Onze weg van het leven. Wij samen, hopelijk voor altijd!

  • We kunnen het niet meer…

    Dit bericht is te lezen op een scherm! Logisch zou je denken… dat ding waar je elke dag meerdere (vele) keren op zit te kijken. Of we nu zitten te internetten, netflixen, de formule 1 zitten te kijken of ons zitten suf te gapen tijdens een kookcursus, alles gaat achter dit scherm en zonder dat we het weten sluiten we ons af voor ‘het normale’. Weet je nog? het normale? In de jaren ’90 bijvoorbeeld, waar we samen naar de TV keken, jah één TV want er was geen tablet, smartphone of ander apparaat. Internet? Wat is dat? zouden sommigen zeggen, een ander dacht bij zichzelf, jah… die telefoonrekening slaat hoog aan! Ik houd het kort, even de mail checken en kort iets opzoeken, maar absoluut niet langer dan een uur! En vooral als kind keek je wel uit dat de kosten niet de pan uitstroomden. Neej, wij speelden Scrabble, dammen, Monopoly of een ander bordspel. Of we gingen met zijn allen lekker erop uit, en jah, zónder beelschermen. Hooguit het beeldscherm van de navigatie.

    Wij met zijn allen worden steeds ‘virtueler’, we worden wakker met schermen en gaan ermee slapen. Facebook, Instagram, Snapchat, Twitter, en ohja… bloggen in mijn geval 😉 🙂 , we kunnen niet meer zonder! Heej! ik heb de driehonderd vrienden gehaald op Facebook!!! Mijn allerbeste vriend is ‘Jelle’ uit Pijnakker, ik heb hem alleen nog nooit in het echt gezien! Dát noemen we tegenwoordig al vrienden?! Nog even en je hebt verkering met iemand die je nog nooit hebt gezien… Jah, het moet écht niet gekker worden… Misschien ben ik ‘ouderwets’ omdat ik uit de jaren tachtig kom, maar kom op, ik ben wel opgegroeid met ‘de jaren ’90’ generatie maar zeker ook de zero ‘s en nu in de ‘jaren tien’. Dus die hele ‘verandering’ ben ik ook bij. Ik persoonlijk vind het allemaal ook erg leuk, en ik betrap mezelf er ook op dat ik meerdere keren per dag even mijn telefoon pak om te kijken of er nog leuke dingen zijn gepost of ik berichtjes heb ontvangen van anderen.

    Ach, die digitalisering van de samenleving maakt het wel leuk, maar zorg ervoor dat je het niet té leuk gaat vinden. Want je kunt op internet zoveel vrienden hebben, maar als je in ‘realtime’ niemand hebt als vriend of vriendin, dan word je enorm eenzaam! Dus, leg ook even je scherm aan de kant en ga erop uit. Wees zuinig op de mensen die je in realtime ziet en houd soms dat scherm even lekker uit de buurt 😉 Is het een idee om een ‘Facebookloze zondag’ te realiseren? Neej, zou je zeggen, maar voor de lol is het misschien wel een keer leuk om te doen. Een blogloze zondag is ook te doen hoor 😉 Zondag is tenslotte rustdag… Nu neem ik dat niet té letterlijk. Maar goed, samen zijn we iedereen, iedereen zit achter een scherm, en dat scherm, dat heeft ook een uitknop. Weet je niet waar die zit? Pak of download de handleiding en zoek het op! Ik ga weer even verder ‘Netflixen’ en ohja… de startknop van mijn computer aanklikken om nu de computer af te sluiten! Doe je met me mee?

  • Daar bij dat cafeetje…

    Daar, bij dat kleine cafeetje, aan de rand van het water… Daar waar de lichtjes van vreugde op het terras branden… dáár zet ik mijn fiets neer om een drankje te nuttigen. Ik loop naar binnen en bestel mijn biertje. Vanwege de lekker zwoele avond sluit ik me bij de menigte aan buiten op het terras. Daar aan het water raak ik aan de praat met wat jongens en aanhang. We praten over koetjes en kalfjes, en al gauw slaat de sfeer om in heel veel lol! Alleen maar lol… Op een verrassend moment kom jij naast me zitten, helemaal in je eentje. Ook jij maakt een pitstop omdat je dorst had, en aan de grote slagroomtaart te zien had je ook lekkere trek! Dat is wat je aan de jongens vertelt. Ook wij komen aan de praat en ons gesprek begint over koetjes en kalfjes nadat we ons hebben voorgesteld.

    Jij, met je mooie ogen, je glimlach en je mooie blonde haar, daar zit je dan, te staren naar het water. De jongens gaan weer weg, want zij moesten ook weer verder met hun lange rit. Wij blijven achter, jij en ik, starend naar het water en het reflecterende licht van alle lichtjes op het terras. Het gefluit van de vogeltjes en de zwanen die langs komen zwemmen, gevolgd door de eenden. Jij, die naast me zit met je wapperende haar, en een beetje onzeker en een vallende traan. Heel langzaam leg ik mijn hand op je rug en je komt tegen me aanstaan, je tranen worden ook de mijne en samen staan we daar. Ik troost je waar ik kan, je emotie wordt voelbaar en je houdt me vast. Bij mij ben je veilig en mag je je hart luchten, ookal ken ik jou niet en jij mij niet. We drinken er samen nog een en gaan lekker ‘chillen’ op de loungebank op het terras. We zitten lekker bij elkaar en jij ligt met je hoofd op mijn schouder.

    Het is ‘liefde op het eerste gezicht’ lijkt het wel… of is het gewoon zo! Ik weet het niet, jij weet het denk ik ook nog niet, je tranen rollen nog iets over je gezicht en samen zitten we nog tot in de nacht, gelukkig ook weer een lach, een grapje of grijns op ons gezicht. Na sluitingstijd neem ik je mee naar de rand van de rivier, het enige wat we horen is geluid van vogels, en andere beestjes in het gras, want dát is nu eenmaal het geluid van de zomeravond… Met onze beide handdoeken gemixt in één liggen we naast elkaar als goede vrienden, zo opeens! Jij, die me vertrouwt, ik als die vreemde die naar je luistert en waar ik nu mee aan de rivier lig de grootste lol te hebben. Wij, zijn wij voor elkaar gemaakt? Is die ‘liefde op het eerste gezicht’ voor altijd? Mag ik voor altijd in jouw armen liggen en jij in de mijne? Mag ik jouw tranen opvangen en jij de mijne? Lief meisje dat naast me licht, wees welkom!

    Alleen wordt samen, en fietsen terug naar huis, tenminste dat was de bedoeling, maar onderweg naar de plek waar onze wegen zouden scheiden stappen we allebei af en trotseren ons ‘meer dan vriendschap gevoel’. Jou lippen komen op de mijne en jou knuffel wordt mijn knuffel, de volle maan schijnt boven ons en de hertjes rennen om ons heen. Wij samen, leggen ons neer dat we verliefd op elkaar zijn en het onmogelijke mogelijk bleek te zijn, namelijk dit was geen droom! Alexandra, dat is de naam waar je naar luistert, de naam die ik op je lippen zag toen ik me aan je voorstelde. Je smaak valt in goede aarde en onze romantiek duurt nog lang en vurig! De volgende dag breekt aan en we worden wakker in het weiland in de buurt van ons cafeetje. Ons leven, dat is veranderd aan het water, staat in vuur en vlam! Mijn huis wordt jouw huis en samen worden we één. Eens wordt altijd en altijd voor eeuwig!

    Bij het cafeetje, daar is alles begonnen. Heeft het iets magisch? Nee, Het is overal en altijd mogelijk! De ware loopt overal rond en soms is het moeilijk om hem of haar te vinden. Het café van ons, is de naam van ons café. Sinds dat moment is het ons vaste stamcafé waar we eens om de zoveel tijd met de jongens afspreken ‘die opeens weg moesten’ toen jij bij me kwam zitten op het terras. Achteraf waren het je vrienden, en jij… jij was al langer verliefd op me, maar ik had je nooit gezien, óf nooit bewust gezien maar stond je in de verte naar me te kijken. Of toch heel dichtbij? Heb je me weleens aangeraakt? Of aangesproken? Ik weet het echt niet meer… Wat maakt het ook uit, we zijn bij elkaar en we blijven bij elkaar!!! Schat, vul jij dit verhaal aan met jouw verhaal? Jouw verhaal met onze toekomst?

  • Emoties, wat zijn dat voor dingen?

    Beste lezer, we hebben allemaal weleens emoties, maar wat als je die niet kunt uiten? Uiten in de vorm van verdriet of als je écht een ‘binnenvetter’ bent om er überhaupt over te praten. Wat is de reden dat je het wegstopt? Mag het niet? Zo niet, van wie niet? Waarom mag je je hart niet laten spreken? Moet je sterk zijn? Of word je uitgelachen binnen je mensenkring? Of weet je het zelf niet? Zit het in je karakter? Nu moet ik je zeggen dat ik dat laatste niet geloof want iedereen heeft ‘tranen’ meegekregen. Hierover gaat onderstaand stukje.

    Emotie, mag ik me voorstellen? Ik heb je nog nooit eerder gekend!
    Wat moet ik met je? Je zit soms zo diep in me, maar ik krijg je niet uit me!
    Zo lang, zo diep dat ik je niet altijd kan wegsturen! Vertel eens wat je van me wilt!
    Verdriet voel ik, dat komt door jou, maar vreugde ook! Dankjewel daarvoor…
    Ben je een vriend of tóch een vijand? Mag je mij?
    Waarom zit je alleen in mijn hart of buik?
    Wanneer mag ik je laten zien aan de buitenwereld?
    Waar mag ik mijn masker neerleggen? Dat masker van toneelspelen!
    Wat heb je me soms toch tekort gedaan? Waarom maak je het me zo zwaar?

    Ik voel alleen maar overmacht van negativiteit, wat bezielt je?!
    Mijn tranen lijken opgedroogd, toch is het niet zo!
    Je komt soms overal, maar uit mijn ogen? ho maar!
    Moet ik je soms voordoen hoe het is om me te helpen huilen?
    Oh ik weet het al, het is de negativiteit die je bezit!
    Dat blokkeert jou, maar mij ook! Heb je daar weleens bij nagedacht?
    Vertel eens, hoe kan ik je helpen om positiviteit te geven?
    Hoe kan ik je helpen om tranen te laten rollen?
    Hoe kan ik die blokkade van negativiteit uit je verbannen?
    Ookal ken ik je niet, maar ik zie wel wat je bent

    Emotie, je mag weleens warmte geven! Het voelt zo koud hier buiten…
    Tranen van warmte mag ook, dat geeft verlichting om je weer te kunnen voeden
    Voeden met positiviteit en het negatieve los te laten
    En ik, ik kan dan ook verder vanaf waar ik ben gebleven
    Het is maar even, een paar minuten, hooguit tien!
    Die tijd, wat is dat nou op een heel mensenleven?
    Geloof in mij, ik weet dat het verlichtend is! Mensen gaan je zien…
    Ze zullen accepteren dat je bij me hoort, maar uit je wel!

  • Het dondert en het bliksemt

    Dit keer een gedicht over het gedonder en gebliksem, op deze mooie dagen met tropische temperaturen kan het natuurlijk niet anders dan dat dát wordt afgestraft met onweer. Een natuurverschijnsel dat de één eng vindt en de ander schitterend. In je hoofd werkt het net zo. Na een heftige periode moet er opgeruimd worden en dat gaat dan met soms veel explosiviteit. Dit hoeft geen geweld te zijn, maar kan ook een huilbui zijn natuurlijk. Het volgend gedicht gaat hierover. Klik op de afbeelding om het te vergroten.

-voor cookie en privacyinformatie klik hier-